Alois Andritzki

Prof. Hans Lubsczyk:

… Na tutej liniji běše tež lajska hra, kotraž młodźinje wosebje hody njezapomnite dožiwjenja wobradźi a wosadu rozwjeseli. W poslednim adwenće, kotryž je hišće mjez nami był, smy Oberufersku hru wo Jězusowym narodźe přihotowali. Mnozy z našeje młodźiny běchu hižo na bitwišćach, a tuž nam propst radźeše, zo měli kapłanojo dźěl rólow přewzać. Hra pochadźeše wot Němcow w Madźarskej, hdźež so z wjele spěwami wobrubjena wot młodych muži hraješe, kotřiž so přez cyły adwent chutnje na swjedźeń přihotowachu. Běchmy něhdźe 40 hólcow a holcow, a mi so zdaše, zo bě hra wosebje za Alojsa, kotryž jednoho z kralow hraješe, kaž stworjena. W sakristiji Dwórskeje cyrkwje bě před zahajenjom hry někotre mjeńšiny ćišina, a potom zaklinča pod mócnym přewodom pišćelow prěni spěw: “Naš zaćah žohnuj Bóh, a naš wukónc tohorunja.” A jako so potom hraješe, w cyrkwi bě ćma a jednotliwe sceny so ze spěwom a ćahom hrajerjow po cyrkwi wotdźělachu, zdaše so, jako bychu hrajerjo zabyli, zo je to hra a zo jim wulka wosada přihladuje. A ja so wosebje na to dopomnju, kak je kral, kotrehož Alojs hraješe, w čerwjenej křinji dźěsću złoto přepodał, zo by krala wšeho swěta počesćił…

 

Drježdźanski młodostny:

Mějachmy nimale kóždy wječor probu za hodownu hru, kotraž druhdy hač do nocy traješe…Dnja 5.januara smy hru w Dwórskej cyrkwi hrali. Cyły dźeń běchmy wjesoła zhromadnosć... Popołdnju bě hra, kotruž předstajichmy w Dwórskej cyrkwi při wołtarju…Rjane na hrě bě jeje jednorosć… Njemějachmy žane kulisy, hrajerjo njeběchu šminkowani a njemějachu tež žane brody… Tež rěč hodźeše so derje k hrě, tuta staroněmska rěč… Hodowna hra měješe so wospjetować w Šěrachowje, ale ći su wotprajili,…Za to smy ju wčera njedźelu w farskej cyrkwi w Pirnje hrali. Pjatk hišće raz spěwy přepruwowachmy… Njedźelu běchmy potom w Pirnje. Wšo skoro kaž na předchadźacej njedźeli, jeno zo bě hišće zhromadny wobjed. Smy sej tež Pirnu wobhladali a so w sněze kulkowali. Tola něšto bě hinak. Jako po hrě čaj pijachmy, wotewrěchu so durje a zastupi Gestapo z pjeć ludźimi a Meister (3) njepobrachowaše. Najprjedy su durje zamknyli, zo njemóhł nichtó ćeknyć. Potom buchu wšitke personalije hrajerjow napisane. Kaž su so zadźerželi, bě phi a hańba. Našu hwězdu su wzali a měnjachu, zo je to židowska hwězda, su ju do kućika ćisnyli, zo je so złamała. Smy so jim  wusmjeli a jim prajili, zo ma židowska hwězda jeno pjeć pruhow. Docyła bě atmosfera zahubna. Ludźo z Ortskrankenkasse (4) běchu čertowsce rozhněwani na nas. Kapł. Lubsczyka chcychu hnydom zajeć, tola potom mějachu dowidźenje a zhubichu so. Wumjetuja nam, zo smy sportowali (so w sněze kulkowali?) a hišće dalše přestupjenja zakonja. Hłowna přičina pak je, zo woni zaso jónu adresy trjebaja. Što nětko přińdźe, na to smy wšitcy wćipni…

 

hodowna hra 1941 part 1

hodowna hra 1941 part 2

hodowna hra 1941 part 3

 

Oberuferer Spiele w klóštrje Rohr
Oberuferer Spiele - Wikipedia

 

 

 

(1) Profesor Hans Lubsczyk, Čłowjek, měšnik, martrar, (Dopomnjenki profesora Hansa Lubsczyka na kapłana Alojsa Andrickeho), Katolski Posoł 03.02.2002, str. 37
(2) Wolfgang Siegel z Drježdźan, list staršimaj a swójbnym z dnja 13.01.1941 – přisp. ŠD
(3) šef Gestapo Drježdźany – přisp. ŠD
(4) tarnowanske mjeno młodostnych za Gestapo – přisp. ŠD