Alois Andritzki

Marta Hantušowa:

… Na kóždym instrumenće, kotryž je do rukow wzał, je wón móhł zahrać…

…na předwječoru swojeje primicy je Alojs sedźał z trompetu na třěše Stareje šule a zatrubił „Tebje my Boha chwalimy“, zo by wšón Radwor jeho radosć słyšał a Boha chwalił…

 

Alfons Duschak:

…Wón spěwaše hač do kónca w našej šoli, wón bě jedyn z tych, kotřiž ženje njepobrachowachu a wón bě mi zepěra, sylniša hač třo druzy…

…Hdyž dyrbjachmy w Dachau najhłupiše spěwy k pochodowanju spěwać, to pokaza wón při tym swoje přeswědčenje a swoju křesćansku nadźiju.  Při słowach „čłowjek je jenož jónu žiwy a potom hižo nic“ ( w spěwje “Die blauen Dragoner sie reiten“), spěwaše Alojs wuraznje: „A potom hišće wjace!“…

 

Pfarrer Heinz Römer:

…jeli so njemylu, měješe wón dobry spěwny hłós a spěwaše w našim chórje měšnikow sobu...

 

P. Maurus Münch:

…Alojs spěwaše zahoriće a wěsće z łopjena najćeši choral. Alojs bě tež najlěpši tenor w měšanym chórje…

 

 

(1) Marta Hantušowa (rodź. Andrickec), Smjerć so přizjewiła (K 50. posmjertnemu  dnju serbskeho martrarja, kapłana Alojsa Andrickeho), Katolski Posoł  31.01.1993, čo. 5, str. 19
(2) Alfons Duschak, Unser Alois Andritzki, (list)
(3) Farar Heinz Römer fararjej Reimundej Otto w Kamjencu (list)
(4) P. Maurus Münch OSB, Der Kaplan an der Dresdener Hofkirche, „Stimmen von Dachau“, Rdbr. Nr.2/1956